“Dancing in the rain” is één van de leukste clips die ik de afgelopen tijd op het net gezien heb. Waarom dat zo is, valt moeilijk in woorden te vatten. Het zijn vier jongens die op een straathoek in Oakland verschillende dansbewegingen met elkaar combineren. En ze doen dat wonderwel en wondermooi, maar wat me zo aantrekt is daarmee nog niet gezegd, want de jongens vertellen een verhaal dat de kijker misschien wel aanvoelt maar niet kan vastgrijpen.
Category: Landen
Een snuifje cultuur
We hebben dit weekend “Princeton University” in New Jersey bezocht. Princeton behoort tot de groep van de “Ivy League”-universiteiten. Dit zijn universiteiten uit het Noordoosten van de Verenigde Staten die staan voor academische excellentie, selectiviteit bij de inschrijvingen en een zeker sociaal elitisme.
Zeven van de acht “Ivy League”-universiteiten bestonden reeds voor de Amerikaanse onafhankelijkheid. De uitzondering is “Cornell University” die opgericht werd in 1865.
Michelle Obama heeft in Princeton gestudeerd, maar er zich blijkbaar nooit echt thuis gevoeld. In de inleiding van haar thesis schrijft ze: “I have found that at Princeton, no matter how liberal and open-minded some of my white professors and classmates try to be toward me, I sometimes feel like a visitor on campus; as if I really don’t belong. Regardless of the circumstances underwhich I interact with whites at Princeton, it often seems as if, to them, I will always be black first and a student second.”
The Big Easy
So, we’ve been to New Orleans in Louisiana. The place where people work to live and not the other way around. The place they call the Big Easy.
gimme a beer
gimme a cigarette
gimme some jazz
in a bar on Frenchmen Street
like the “Spotted Cat”
and I’ll show you
I’m no longer a diplomat
but a man of this world
ready to mingle with people of all kind
Funky New Year
We hebben elk jaar precies dezelfde wens: vooreerst een goede gezondheid, want dat is toch het allerbelangrijkste; vervolgens uitstekende familiebanden en hechte vriendschappen, alsook goede sociale relaties; en als het even kan ook nog genoeg bestaansmiddelen voor een prettig verblijf op deze aardbol. En als het op een van die punten wat minder was in 2010, dan mag het wat ons betreft wat meer zijn in 2011. Have a funky new year… and let us stay in contact.
Etienne, Astrid en Peter
Antietam
Terwijl in België de patstelling overheerst, kuieren wij hier vredig op het slagveld van Antietam. Hier is de strijd reeds gestreden. Op 17 september 1862 vielen hier meer dan 23.000 doden en gewonden. De Amerikanen noemen het dan ook ietwat pronkerig “the bloodiest one-day batlle of the American Civil War”. Het was een 12-uur durende strijd die begon in een korenveld, zich verplaatste naar een verzonken weg en eindige nabij een eenvoudige brug. Eigenaardig genoeg waren op het einde van de dag de frontlinies nauwelijks verplaatst. Het was een tactische strijd zonder duidelijke winnaar, met als enig gevolg dat Generaal Lee van het geconfedereerd leger de volgende dag zich uit Maryland terugtrok door de Potomac over te steken richting Virginia. De binnenlandse oorlog zou evenwel nog tweeëneenhalf jaar duren.
Black Friday
Afgelopen donderdag was het “Thanksgiving”. Dit is een oogstfeest dat sinds geruime tijd gevierd wordt op de vierde donderdag van november. Voor de doorsnee Amerikaan is het vooral een familie-evenement, maar dan eentje van korte duur, opgejaagd als hij/zij is door de koopjes van de dagen die er op volgen.
“Black Friday” doet menig consument posteren voor de deuren van veel winkelketens in de nacht van donderdag op vrijdag. Zo verging het ook onze zoon Etienne die de nacht doorbracht voor de ingang van “Best Buy” in de hoop een laptop aan te schaffen voor slechts 180 USD. Om 5 uur in de ochtend was het zover en gingen de deuren open voor het publiek. In een mum van tijd waren de “drie” laptops tegen uitzonderlijke prijzen verkocht en bleven de niet-bevredigden aankijken tegen eerder normale prijskaartjes.
Weapons of Mass Distruction
Ik denk dat het een lawine van vettige berichten zijn geweest die mij tot dit inzicht brachten. Het begon allemaal met de statistieken over het aantal jonge mensen die niet meer in het Amerikaans leger kunnen worden opgenomen wegens te dik: 28 % van de 17-25 jarigen. In sommige meer ongezonde staten is het aantal groter. De generaal die het nieuws aankondigde noemde het “een potentiële dreiging voor de nationale veiligheid”. In de namiddag was het een onderzoek over de halsstarrige weigering van “fast food”-ketens om gezondere alternatieven aan te bieden. Uit studies is gebleken dat een “onschuldige” happy meal eventjes meer dan de helft van de dagelijks benodigde hoeveelheid vetten en calorieën bevat en wel vier keer zoveel zout. In California hebben ze nu dus een wet die de speeltjes uit de maaltijden moet bannen in 2011 om zo de aantrekkingskracht op kinderen te verkleinen. Een verontruste ouder merkte al op dat “Getting a toy with a kid’s meal is just one part of a fun, family experience at McDonald’s.” ‘s Avonds kreeg ik te zien hoe men, aan de andere kant van de wereld in China, de strijd aanbindt om zwaarlijvige jongeren weer op het rechte pad te krijgen. Hun leger is ondertussen al 200 miljoen man zwaar.
De rode draad door al deze berichten was constant de ongezonde voeding die de hele wereld voorgeschoteld krijgt door o.a. “fast food”-ketens. Wat is de agenda van deze bedrijven naast torenhoge winsten maken? Is het misschien om de gezondheid van de wereldbevolking te vernietigen? Zijn dit dan niet de echte WMD (Wendy’s, McDonald, Dunkin Donut) waar Bush tevergeefs naar heeft gezocht in Irak. Terwijl ze hier en in veel steden in de wereld op elke hoek van de straat met flikkerende neonverlichting de mensen lokken naar hun (on)geluk. Je kunt het argument maken dat mensen de vrije keus hebben om te gaan of niet. Ik ga niet omdat ik weet dat het ongezond is, maar dat houd miljoenen anderen (in de VS veelal arme mensen) niet tegen. Zoals een 17 jarige onlangs zei “They say: ‘I’m Loving It’ than I feel I have to love it too”. Wat denk jij hierover?
Astrid Belliot
Halloween
Terwijl Amerika zich aan het opmaken was voor een mars “to restore sanity”, waren wij druk bezig met de voorbereidingen voor een Halloween Party, en laat dat nu net iets zijn waarbij je het gezond verstand vooral niet moet laten primeren.
Halloween is een verkorting van “All-Hallows-Even” en betekent de avond voor Allerheiligen. De bedoeling is door kostumering en maskers de boze geesten na te bootsen om alzo het kwaad te vermijden. Het gaat terug op een Keltische traditie waarbij men dacht dat de scheidslijn tussen de gewone wereld en de wereld van de geesten dunner werd bij de overgang van zomer naar winter. Omdat zowel goede als kwade geesten de overstap naar deze wereld konden maken, dienden de laatsten afgeweerd te worden. Immers, huizen waar de kwade geesten al aanwezig waren, werden alleen nog aangedaan door goedaardige demonen.
Elk zijn geschiedenis?
Hier sta ik dan op een stuk grond in Alexandria dat ooit heeft toebehoord aan Henry Lee III: een militair – en later de 9de gouverneur van Virginia – die meegevochten heeft in de onafhankelijkheidsoorlog van de Verenigde Staten (1775-1783) en die omwille van zijn rijvaardigheden te paard de bijnaam “Light-Horse Harry” kreeg.
“Light-Horse Harry” had op zijn beurt een zoon: Robert Edward Lee, die de zijde koos van de Geconfedereerde Staten tijdens de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865). Toen ik hier fijntjes een opmerking over maakte dat Robert Edward Lee in feite aan de verkeerde zijde (“the wrong side”) van de strijdende partijen stond, corrigeerde onze gids mij onmiddellijk: “here in Virginia, we don’t see it that way, Robert Edward Lee was not on the wrong side, but on the losing side”, waarna ze begon uit te weiden over de vele militaire successen van het Geconfedereerde leger in de beginperiode van de oorlog en de rol die Generaal Lee daarbij gespeeld had.
Ik stond perplex. In mijn geschiedenis streden de Geconfedereerde Staten voor het behoud van de slavernij en stonden ze – zeker in moreel opzicht – aan de verkeerde zijde van de lijn. Maar in de geschiedenis van onze gids had Robert Edward Lee ondanks de vele tactische overwinningen slechts enkele strategische blunders gemaakt – zij het kapitale – waardoor de oorlog beslecht werd in het voordeel van de Unie. Elk moreel oordeel over de gerechtvaardigdheid van die oorlog werd daarbij achterwege gelaten.
Elektrische auto’s
Gisteren hoorde ik op de televisie voor het eerst een vraag waarmee ik zelf al geruime tijd rondloop. Zullen elektrische auto’s (zoals de Chevy Volt en de Nissan Leaf) milieu-vriendelijker zijn dan conventionele en hybride wagens? Het antwoord dat erop volgde was vrij genuanceerd maar vooral positief en hoopgevend: in een staat zoals Virginia, waar elektriciteit hoofdzakelijk wordt opgewekt door verbranding van kolen, zal een elektrische wagen even milieuvriendelijk zijn als bijvoorbeeld de Toyota Prius, maar in een staat zoals California, waar elektriciteit ook wordt opgewekt via wind, water en zon, zal een elektrische wagen tot 10-maal milieuvriendelijker zijn dan een gewone stadswagen. M.a.w. in die staten waar elektriciteit nog wordt opgewekt op de meest milieuonvriendelijke wijze, zal de nieuwe elektrische wagen de beste hybride wagens die thans op de markt zijn evenaren qua milieuvriendelijkheid.